maandag 31 maart 2014

De NAVO wil oorlog (overgenomen artikel)

Het volgende artikel, van de hand van Pere Ortega, van het Delàs Centrum voor Vredesstudies, is vandaag gepubliceerd in Público [vertaald door mijzelf]. Zie hier voor de originele (Spaanstalige) versie van dit artikel.





De in Oekraïne door de omverwerping van de pro-Russische regering onder Yanukovitsh ontstane crisis werd nog verergerd door de afscheiding van de Krim en zijn aansluiting bij Rusland. Deze crisis heeft Rusland geconfronteerd met het Atlantische blok dat door de V.S. wordt geleid. Alleen de meest naïeve mensen konden veronderstellen dat Putin' met de armen over elkaar zou zitten wachten terwijl de EU en de NAVO staten toevoegen aan hun economisch en militair blok. Maar vandaag de dag is Rusland niet meer dat verzwakte land land dat in 1991 instortte en in 14 republieken uiteenviel, wat er toe leidde dat enkele daarvan zich aansloten bij de NAVO (Estland, Letland en Litouwen), en dat voormalige lidstaten van het verdwenen Warschau-pakt zich ook in de armen van de NAVO stortten (Polen, Bulgarije, Albanië, Kroatië, Roemenië, de Tsjechische Republiek, Slovenië, Slowakije en Hongarije).

Rusland heeft, dankzij zijn voorraden brandstoffen en geleid door een oligarch met grootheidswaan, Putin', besloten zijn kracht te meten met het Atlantisch blok en zijn plaats in de wereld te verdedigen. Een personage, Putin', die reeds zijn grote macht bewezen heeft, want net zoals hij zijn spierbundels toonde door met ontblote borst paard te rijden, liet hij ook zijn militaire spieren zien door Tsjetsjenen af te slachten of door de afscheiding van Abchazië en Zuid-Ossetië van Georgië te steunen. Nu heeft hij het te verwachten gedaan in de Krim, een gebied met een Russische bevolkingsmeerderheid.

Maar het antwoord van Barack Obama is niet minder verrassend. Obama is snel naar Europa gekomen om zijn bondgenoten te vragen de NAVO opnieuw tot leven te brengen. D.w.z. dat sommige Europese leiders twijfelden aan de noodzaak van een militair blok zonder een duidelijke missie (waardoor het in een permanente crisis verkeerde), want de bij de top van Lissabon in 2010 opgelegde missie - om dienst te doen als politie voor wereldveiligheid - niet werkte. Denken wij er maar aan dat in Afghanistan de interventie pas na de aanvallen kwam en bestond uit logistieke steun, terwijl de NAVO in Libië weliswaar in het begin de aanvallen leidde, maar dat het vervolgens de Europese landen waren die het zwaarste van de operatie voor hun rekening namen. Nu, na de crisis van de Krim, heeft Obama een algehele zin gegeven aan het bestaan van NAVO: de expansie-drang van Rusland te bedwingen. Daarbij benadrukkend dat de militaire macht de beste manier is om om te gaan met de onveiligheid in de internationale politiek. En erop aandringend dat het gebruik van geweld het beste politieke afschrikmiddels is tegen de expansionistiche grillen van andere naties.

Het voorstel van Obama aan zijn bondgenoten bestaat erin de waakzaamheid niet te laten verslappen en veel meer uit te geven aan defensie, omdat de rivalen, Rusland en China dat ook doen, terwijl West-Europa daaraan slechts 1,4% van het BNP besteedt tegenover 3,7% in de V.S.


Maar de realiteit is koppig en de wereld is vandaag onderling afhankelijk, ook al maakt Obama er nog zo veel theater van. West-Europa, Rusland, de V.S., en China hebben zodanig nauwe financiële, commerciële en strategische betrekkingen, dat zij zich niet zullen laten meesleuren in nieuwe koude oorlogen. Obama, Putin', Merkel, enz. weten dat de monetaire deposito's, de schulden en de brandstoffen, om maar drie elementen te noemen, hen onderling aan handen en voeten binden, waardoor zware sancties - en zeker nieuwe koude oorlogen - onmogelijk zijn. Zij spelen alleen schaak en creëren nieuwe spanningen. Het droevige is, dat sommige staten zich door de woorden van Obama zullen laten meeslepen om het militair industrieel complex te begunstigen, dat zal profiteren van deze gelegenheid om meer wapens te verkopen.

Maar het zal niet gemakkelijk zijn om de Europese bevolking te overtuigen - met name die van de landen die (zoals Spanje) gebukt gaan onder een crisis die het welzijn decimeert - tot grote uitgaven om hun legers te moderniseren en wapens aan te schaffen. Het zal moeilijk zijn om de bevolking te overtuigen dat het Russische gevaar groter is dan het gevaar van de onveiligheid, die gecreëerd wordt door de bezuinigingen van regeringen in het sociale beleid.


Oorlogen, noch koud noch warm! Staten, hoe meer ontwapend, hoe beter! Veiligheid, beter menselijk dan militair! Internationale betrekkingen bieden de mogelijkheid om op andere manieren vrede te creëren. Dat dus, door middel van onderhandelingen!

donderdag 27 maart 2014

Catalonië en het recht om te beslissen (overgenomen artikel)

Het volgende artikel, van de hand van Vicenç Navarro, hoogleraar Politieke Wetenschappen en Openbaar Beleid aan de Universiteit Pompeu Fabra in Barcelona, werd gepubliceerd in Público en met toestemming hier door mij overgenomen [vertaald door mijzelf (*)]. Ziehier voor de originele (Spaanstalige) versie van dit artikel.



Anders dan wat het Spaanse establishment (de structuur van de politieke en media-macht, die de parameters definieert van wat in het land gedacht moet worden) benadrukt, was de Transitie van de dictatuur naar de democratie geen modelproces, het product van een overeenstemming tussen gelijkwaardigen, tussen de erfgenamen van de overwinnaars (rechts en extreemrecht in de Europese politieke waaier) en de erfgenamen van de verliezers (links en de andere democratische krachten) in wat in Spanje de Burgeroorlog wordt genoemd. In de officiële versie van de Transitie, wordt deze voorgesteld als een breuk met de voorafgaande dictatoriale staat, waarbij -als gevolg van die Transitie, een democratische staat is ontstaan die gelijkgesteld kan worden met om het even welke democratie in West-Europa. En de Grondwet van deze nieuwe staat wordt gepresenteerd als het resultaat van die consensus tussen gelijken, hetgeen het wettelijke kader bevestigt waarin de Spaanse democratie is ontwikkeld.

Deze versie van de Transitie is ernstig onjuist en komt niet overeen met de feiten die tijdens die periode plaatsvonden. Verre van voorbeeldig te zijn, werd dat proces overheerst door dezelfde krachten die de dictatoriale staat controleerden, en die die verandering leidden en stuurden. De conservatieve krachten controleerden alle onderdelen en bestuursmiddelen van de staat, evenals de grote meerderheid van de media van het land, terwijl links nog maar net uit de clandestiniteit tevoorschijn was gekomen. Het was geen pact tussen gelijken noch een breuk met de voorafgaande staat. In werkelijkheid diende het openstellen van die staat om links op een ondergeschikt niveau in zich op te nemen, en te onderwerpen aan een kieswet die duidelijk in het nadeel van links werkte. De Grondwet voorstellen als een product van overleg tussen gelijken, zonder toe te geven dat die Grondwet gedomineerd was door de krachten die de Transitie overheersten, is een propagandistische frivoliteit, die fundamenteel gepropageerd werd door rechts en, soms, door de sectoren van de regereerders aan de linkerzijde die zich snel aan die staat aanpasten.

De gevolgen van dat modelloze proces: uiterst beperkte democratie, een nauwelijks bestaand sociaal welzijn en de niet-erkenning van het recht om zelf te beslissen

De consequenties van die conservatieve heerschappij zijn enorm. Eén daarvan is het uiterst beperkte besluitvormingsvermogen van de burgers met betrekking tot het regeren van het land. Democratie in Spanje betekent om de vier jaar (binnen een weinig representatief kiesstelsel) voor politieke partijen te stemmen die geen interne democratie kennen, die worden geregeerd door élites die, met een minimale transparantie zichzelf bestendigen en die, door hun ondoorzichtigheid, gemakkelijk ingeschakeld kunnen worden voor financiële en economische belangen. De modelloze Transitie keurde deze visie op democratie goed, waardoor de politiek wordt teruggebracht tot „politiekerij tussen de leiders“. Vormen van directe democratie, zoals referenda (of adviserende volksraadplegingen), zijn moeilijk, of zelfs onmogelijk te verwezenlijken.

Deze uiterst beperkte democratie, binnen een staat die met weinig vernieuwingen van een vroegere staat geërfd is, verklaart verscheidene feiten. Eén, de enorme onderontwikkeling van de welzijnsstaat in Spanje. Vijfendertig jaar na het begin van de democratie, heeft Spanje één van het de laagste uitgaven voor openbare en sociale zaken in de EU-15 (de groep landen met een met Spanje vergelijkbaar economisch ontwikkelingsniveau). Ik heb uitgebreid over dit onderwerp geschreven (zie: Bienestar insuficiente, democracia incompleta. Sobre lo que no se habla en nuestro país. [Niet toereikend welzijn, onvolledige democratie. Waarover in ons niet land wordt gesproken], 2002). Deze onderfinanciering wordt zelfs nog versterkt door het bezuinigingsbeleid (d.w.z. bezuinigingen op de openbare uitgaven), dat beoogt de openbare diensten van de welzijnsstaat te privatiseren. Vanaf 2008, wordt de welzijnsstaat verzwakt en/of afgebroken door de Spaanse regeringen, die daarbij incorrect redeneren dat er geen ander alternatief is. Om deze ontmanteling te rechtvaardigen gebruiken zij het argument dat de Spaanse staat haar soevereiniteit verloren is en dat zij zich moet houden aan de door de Troika opgelegde normen teneinde in de Euro-zone te kunnen blijven. Ik heb uitgebreid geschreven over het ontbreken van bewijzen voor deze argumenten. In feite bereiken zowel de banken als de werkgevers wat zij altijd al wilden: de arbeidsrechten verzwakken, de welzijnsstaat privatiseren en de lonen verlagen. Het openbare beleid van de centrale overheden en de meeste autonome overheden is hiervoor verantwoordelijk geweest.

Het onderwerp van de nationaliteiten is niet ook niet opgelost

Een ander gevolg van de heerschappij van de erfgenamen van de winnaars van de Burgeroorlog in het Transitie-proces was het opnemen in de Grondwet van de visie van het Spanje van hun voorvaderen, die zichzelf definieerden als de "Nationalen". Deze visie ontkende de pluri-nationaliteit van Spanje, door te weigeren de verschillende naties te erkennen waaruit het land bestaat, en door een mono-nationale staat op te leggen, opgebouwd rondom het politieke en media-establishment in Madrid. De Staat van de Autonomie (het "café voor iedereen“) was in feite de manier om deze pluri-nationaliteit te ontkennen, waarbij een administratieve decentralisatie toegestaan werd in een normatief duidelijk gecentraliseerd kader. Een indicator van deze centralisatie is het radiale systeem van vervoer. Het vergt weinig meer dan twee uur om van Barcelona met de trein naar Madrid te gaan, maar iets meer dan zes uur van Barcelona naar Bilbao, terwijl de afstand gelijk is. Deze mono-nationale visie van Spanje is opgenomen in de Grondwet, die aan het leger (de opvolger van het leger dat een militaire staatsgreep tegen een democratische staat had gepleegd) de opdracht geeft om de eenheid van Spanje te verdedigen (een unicum in de Europese grondwetten) en het direct plaatst onder de Koning, die het staatshoofd is én de bevelhebber van de strijdkrachten. Dit waren clausules die de Koning en het leger opgelegd hadden, zoals is toegegeven door voorvechters van die Transitie.

Deze ontkenning van het pluri-nationale karakter is een constant gegeven in de democratische periode. En het laatste voorbeeld daarvan zijn de ingrepen en de veto's bij het laatste Estatut, geïnitieerd door de drie-partijenregering van Catalonië onder leiding van Maragall (en later door Montilla), waarmee gepoogd werd Spanje opnieuw te definiëren en daarbij het beeld van het van de staatsgreep geërfde Spanje te vervangen door een meervoudig en pluri-centraal Spanje. De mislukking van dit project was waardoor er voor Catalonië geen ander alternatief overbleef dan het volk te mobiliseren om de erkenning te eisen van Catalonië als soevereine natie, met het volledig recht om te beslissen over haar toekomst, waarbij de onafhankelijkheid als een van de andere alternatieven wordt overwogen. De grote meerderheid van de Catalaanse bevolking (75% volgens de laatste onderzoeken) is het eens met het houden van een referendum over de toekomst, zoals de bevolking die wenst voor Catalonië.

Democratie betekent het recht om te beslissen

De twee tegenover elkaar staande polen van het nationalisme - de "Españolistas", het extreemste, overheersende en verstikkende nationalisme, en de Catalanisten - willen dit recht voorstellen als een petitie om Catalonië van de Spaanse staat los te maken. Deze manipulatieve interpretatie komt niet overeen met de werkelijkheid. Het aantal mensen dat het zelfbeslissingsrecht wenst uit te oefenen is groter dan dat van degenen die Catalonië van de Spaanse staat willen afscheiden. Catalonië zou een soevereine staat kunnen zijn binnen een federale Spaanse staat. In feite heeft, historisch gezien de grote meerderheid van de linkse politieke krachten, Catalaans zowel als Spaans, deze vorm van een federale staat gewenst, waarbinnen elke natie over zijn toekomst kan beslissen. De fascistische "nationalen" noemden de Catalanen -zoals president Companys- "separatisten", die een Catalaanse staat wensten binnen een Spaanse federatie. Zij waren niet anti-Spanje (zoals ze beschuldigd werden), maar zij waren mensen die vroegen om een herdefiniëring van wat Spanje en zijn staat was.

Het is belangrijk te benadrukken dat zelfs de linkse Spaanse politieke partijen tijdens hun clandestiene periode vroegen om het recht om te beslissen (dat werd het zelfbeschikkingsrecht genoemd) voor de verschillende naties (zelfs recent bij het Congres in oktober 1974 te Suresnes, benadrukte de PSOE dat "de definitieve oplossing van het probleem van de nationaliteiten en de regio's die de Spaanse staat vormen noodzakelijkerwijs uitgaat van de volledige erkenning van hun zelfbeschikkingsrecht, hetgeen met zich meebrengt dat elke nationaliteit en elke regio in vrijheid kan bepalen welke betrekkingen zij wil hebben met de rest van de volkeren die de Spaanse staat vormen" (Resolutie over nationaliteiten en regio's). En recenter, bij het 27e Congres van de PSOE in december 1976, werd goedgekeurd dat de „Socialistische Partij de vrije uitoefening van het recht op zelfbeschikking zal bepleiten voor alle nationaliteiten en regio's, die op voet van gelijkheid de federale staat zullen vormen die wij beogen... De grondwet zal het zelfbeschikkingsrecht waarborgen“, daarbij bevestigend dat "de historische analyse ons leert dat in de huidige conjunctuur de strijd voor de bevrijding van de nationaliteiten... niet strijdig is met het internationalisme van de arbeidersklasse, maar dit aanvult"). Tijdens de Transitie verlieten de Spaanse linkse partijen deze doelstelling en keurden zij de door koning en het leger opgelegde voorwaarde goed, waardoor zij zich tot de grote ondersteuners maakte van die Grondwet.

De veranderingen in Catalonië (en in Spanje)

Het "Españolistische" nationalisme maakt een strakke uitsluiting en definieert degenen die een ander beeld van Spanje hebben als anti-Spanjaarden. Zijn starheid en onverdraagzaamheid verklaren de grote toename van degenen die naar onafhankelijkheid streven om zo dit Spaanse nationalisme te verwerpen. En deze verwerping omvat ook grote groepen van de Catalaanse bevolking die zich Spaans, en ook links voelen. Zij willen zich afscheiden van de Spaanse staat zonder naar onafhankelijkheid te streven, omdat zij niet geloven dat deze Spaanse staat een pluri-nationale democratische staat kan worden, met een grotere representatieve democratie, verrijkt met vormen van directe democratie, met volledige diversiteit van ideologieën in de media en met een openbaar beleid met een grotere maatschappelijke betrokkenheid.. In feite wordt deze Spaanse staat ook niet als representatief gevoeld door het grootste deel van het Spaanse burgers, die staan achter het motto van de "15 mei"-beweging: "Zij vertegenwoordigen ons niet." Het is dringend noodzakelijk dat er contacten gelegd worden tussen beide zijden van de Ebro om het verwerpen van de huidige staat te vergemakkelijken.

Het probleem dat zich in Catalonië voordoet is niet de vraag of de volksraadpleging al dan niet zal worden toegestaan. Dat is niet het grote probleem, hoe vreemd dat ook moge lijken. Op een of andere manier komt die volksraadpleging er, legaal of illegaal, wanneer de meerderheid van de Catalaanse bevolking dat wenst. Het probleem is de Transitie naar het andere Catalonië dat door het grootste deel van de bevolking wordt gewenst, al dan niet onafhankelijk. Het is in ieder geval duidelijk dat het grootste deel van de Catalaanse bevolking een ander Catalonië wil. Essentieel is hoe dat bereikt kan worden. In Spanje bestaat al het voorbeeld waarbij de politieke machten die de Transitie overheersten, ook het eindresultaat van die Transitie beheersen. Datzelfde zou in Catalonië ook kunnen gebeuren. De verwerping van de Spaanse staat, wat iets anders is dan de verwerping van Spanje (een wens van slechts een kleine minderheid in Catalonië), volstaat niet om een rechtvaardiger, solidairder en democratischer Catalonië te waarborgen. En dat is de werkelijke uitdaging. Conservatieve en neoliberale krachten die, samen met hun zielsverwanten in de Spaanse staat, de hervormingen hebben goedgekeurd die de zo voelbare verslechtering van het sociale Catalonië benadrukken, blijven een grote politieke en media-macht behouden in Catalonië, door het beheer van de openbare media van de Generalitat en het misbruik daarvan. Er is veel gesproken over dit misbruik door de onafhankelijksstrevers. Maar het misbruik is even sterk geweest bij de bevordering van het neoliberalisme. Het programma "Lliçons d'Economia" [Economie-lessen] van TV3 propageert de theorieën van de ultraliberale econoom van het huis (dat voorspelbaar naar onafhankelijkheid streeft), die de welzijnsstaat wil ontmantelen en de openbare diensten en de pensioenen in Catalonië wil privatiseren, maatregelen die enorm schadelijk zijn voor de gewone bevolking van Catalonië. Intussen wordt links systematisch uitgesloten van de media. De laatste tijd duiken er politiek-sociale bewegingen op - zoals het Procés Constituent - die zich over Catalonië uibreiden en die de bevolking aan het mobiliseren zijn om een alternatief te bieden, waardoor de linkse partijen gestimuleerd worden om een gezamenlijk alternatief front te vormen, dat een Catalonië van het volk eist.


Deze agitatie in Catalonië loopt parallel met de grote sociale agitatie tegen de Spaanse staat, een staat die gebruikt wordt door de financiële en economische machten, die Europa benutten om hun doelstellingen te realiseren. Vandaar de enorme waarde van de door "15-mei" geïnitialiseerde bewegingen, die vraagtekens zetten bij de conventionele wijsheid, die ons overgeleverd heeft aan een voor de gewone bevolking duidelijk ongunstige situatie. Dit verklaart het enorme diskrediet van de staat en zijn verlies aan legitimiteit. Dit establishment klampt zich vast aan de Grondwet (zoals we Felipe González in Salvados hebben zien doen) als het wettelijk middel voor het veiligstellen van zijn belangen, waarbij de wet met legitimiteit wordt verwisseld. De gewone bevolking is verontwaardigd en ziet dat de politieke instellingen niet gevoelig zijn voor haar verlangens en eisen. Vandaar de grote urgentie en het belang van politiek-sociale bewegingen die druk uitoefenen om een tweede Transitie af te dwingen, die het mogelijk maakt om een uiterst beperkte democratie te vervangen door een werkelijk participatieve en representatieve democratie die op dit moment in Spanje niet bestaat.


(*) Voor de duidelijkheid heb ik links toegevoegd die een aantal - misschien niet voor iedereen bekende - begrippen toelichten.

woensdag 26 maart 2014

Over Nederland en de G7 (overgenomen artikelen)

Johan Oldekamp van Pateo.nl vertelt een heleboel rare dingen (vind ik) met zijn "Wholly Science", maar soms slaat hij wel eens een spijker raak, zoals in twee artikeltjes van zijn laatste nieuwsbrief (van 26 maart 2014):

De G7 zijn de 7 Gewelddadigste landen

Afgelopen maandag kwamen de regeringsleiders van zeven landen bijeen in Den Haag. Zelf noemen deze landen zichzelf de zeven belangrijke industrielanden. Ik vind dat eerlijk gezegd een rare Top 7, want wat is het criterium voor deze ranglijst? Kijken we bijvoorbeeld naar de exportomvang gemeten in geld (voor het kalenderjaar 2012), dan staat China op nummer 1 en Zuid-Korea op nummer 7. Beide landen worden vreemd genoeg niet tot de G7 gerekend. Rusland staat op nummer 8, maar die mocht voor straf niet meer meedoen. Een land als Canada mag dat wel, terwijl dit land slechts op nummer 11 staat. Opvallend is dat Nederland op de zesde plaats staat en dus eigenlijk bij de G7 hoort op basis van haar exportomvang, maar ook Nederland mocht niet bij het anti-Rusland-overleg zitten.

De G staat dan ook niet voor ‘Grootste industrielanden’ maar voor ‘Gewelddadigste oorlogslanden’. Elk van deze landen heeft inderdaad een enorme staat van dienst als het gaat om het verklaren van de oorlog aan andere landen. Canada staat daarbij op de zevende plaats, want dat land vecht alleen mee als dat moet van haar eigenares.


Nederland is nu officieel een provincie van de USA

Voor het eerst zette een regeringshoofd van de overkoepelende federatie waar Nederland overduidelijk deel van uitmaakt voet op Nederlandse bodem, en gelijk stond de mainstream media van dat kleine kikkerlandje op haar achterste pootjes. Het was ronduit gênant om al die ons-kent-ons-toneelstukjes te zien die voor de vele televisiecamera’s werden opgevoerd. Ik heb met plaatsvervangende schaamte naar die harlekijn van een Mark Rutte (47) gekeken. Je zou hem nog niet eens als voorzitter van een voetbalclub willen hebben. Nu moet ik erbij zeggen dat ik al heel lang geen acht-uur-journaal meer had gekeken, maar afgelopen maandagavond heb ik toch maar weer eens de televisie op Nederland 1 aangezet. Het propaganda-gehalte was eerlijk gezegd nog veel hoger dan ik me kon herinneren van de vorige keer dat ik dit journaal heb uitgekeken. Ik heb echt medelijden met de mensen die daar iedere dag opnieuw naar kijken. Met journalistiek heeft dit dus helemaal niets meer te maken. En ook deze opzichtige propaganda kunnen we dus maar het beste typeren als ‘hoernalistiek’. 

maandag 10 maart 2014

Adolf Hitler verkneukelt zich...

... en als hij misschien intussen (toch?) dood is ligt hij in zijn graf in zijn handen te wrijven, wanneer hij ziet hoe het Nederlandse régime zijn wensen aan  het uitvoeren is. De Nederlandse Roverheid is immers druk bezig de gezondheidszorg uit te kleden, om het nog maar niet te hebben over zorg voor mensen die niet zonder een of andere vorm van zorg kunnen. Verzorgingstehuizen worden gesloten, terwijl er volgens de dreigementen van het neoliberale régime alleen maar meer ouderen (en dus hulpbehoevenden) komen. Ze zullen het nooit zeggen, maar het kan niet anders dan de bedoeling zijn dat deze hulpbehoevenden langzaam uitgehongerd en door gebrek aan verzorging van ellende en verveling doodgaan in hun eigen woning, waar ze zelfredzaam zitten te verschrompelen, omdat ze nog in staat zijn op een belletje te drukken. (zie o.a. artikelen in Trouw van 13 juni 2013 en het Algemeen Dagblad van 7 januari dit jaar).

Hitler zou trots zijn op de Haagse Bluffers. Ik weet alleen niet of hij veel bewondering zou hebben voor de achterbakse manier waarop de Nederlandse Roverheid dit beleid nu aan het uitvoeren is. Niemand die een beetje kan nadenken kan het er immers mee eens zijn dat op deze manier "bezuinigd" moet worden. ALS bezuinigen al noodzakelijk is, dan zijn er heel veel manieren te bedenken waarop de arbeidersklasse en zeker de meest hulpbehoevenden volledig ontzien kunnen worden.

Overigens, aangezien het onvermijdelijk is dat door dit soort maatregelen de gemiddelde levensverwachting weer daalt, is dit toch een heel klein beetje (en relatief) goed nieuws voor de werkende Nederlanders, want zo kan de pensioengerechtigde leeftijd weer omlaag. Immers, volgens de Balkende Ellende & Co., moest de AOW-leeftijd omhoog vanwege de stijging van de levensverwachting. Daar het onvermijdelijk is dat die levensverwachting weer omlaag gaat door de manier waarop de ouderen en zieken doodgepest worden, gaat de AOW-leeftijd dus onvermijdelijk weer omlaag, misschien nog wel tot vér onder de leeftijd van 65 jaar...

donderdag 6 maart 2014

Het is maar goed dat Hillary goed oplet (NIET)...

Jaren geleden haalde de Duitse minister van justitie het in haar hoofd om (geheel terecht) George W. Bush op een of andere manier met Hitler in verband te brengen ("Bush will von seinen innenpolitischen Schwierigkeiten ablenken. Das ist eine beliebte Methode. Das hat auch Hitler schon gemacht." (Berliner Zeitung, 21.09.2002") Dat schoot Condoleezza Rice helemaal in het verkeerde keelsgat. Niet gehinderd door enig taalkundig inzicht uitte ze toen haar verontwaardiging door te beweren dat Bush en Hitler in één zin genoemd zouden zijn... Zoals ik toen al aantoonde had ze gewoon uit haar nek zitten "peneren" (ofschoon dat voor een vrouw al even moeilijk is als voor een rechtse politicus om eerlijk te zijn). Zie in dezen mijn artikel Goed lezen is ook een kunst, mevrouw Rice! van 24 september 2002.

Voor VerengdeStaatse politici gelden kennelijk niet dezelfde fatsoensnormen als voor andere mensen (indachtig de regel dat alle dieren gelijk zijn, maar sommige dieren gelijker, geniaal geformuleerd in George Orwell's Animal Farm) en daarom durft Hillary Clinton nu zonder blikken of blozen (van schaamrood zal deze vrouw beslist zoïzo nooit blozen!) te beweren dat Vladimir Putin' zich ten aanzien van Oekraïne gedraagt als Adolf Hitler in de jaren 1930 ten aanzien van Europa. Dit stelt zij omdat Putin' zegt op te komen voor de ethnische Russen (De Standaard van gisteren). Tja, misschien is Hillary aan het dementeren, maar het lijkt me vreemd dat ze zomaar ineens vergeten is dat de VS al vele decennia lang een oorlogspolitiek voert, waarbij de hele wereld ondergeschikt is aan de economische belangen van het Verengdestaatse grootkapitaal.

Daarbij blijft dat de Duitse minister Herta Däubler-Gmelin groot gelijk had (en heeft) met haar bewering. Je hoeft alleen maar te kijken naar de manier waarop de Nederlandse régimes van de afgelopen decennia de ene leugen aan de andere plakken om de Nederlandse arbeidersklasse uit te persen - en vervolgens tot electorale steun over te halen.

maandag 3 maart 2014

Dwarslezer over Oekraïne

Tja, in die Republiek is weer eens iets aan de hand. Dat is niet de eerste keer. Na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie hebben we daar inmiddels een Oranje Revolutie gehad (eind 2004), waarin oppositieleider Yushtshenko met een klein verschil het onderspit dolf tegen Yanukovitsh. Uiteraard stond de EU aan de kant van Yushtshenko, net als toen er dit jaar een "spontane" opstand ontstond tegen Yanukovitsh, waarbij de EU en de VS (zelfverklaarde kampioenen van het Internationaal Recht en de Mensenrechten) uiteraard weer de partij (ondanks geflirt met fascistische ideeën) steunde, die nauwere banden met de EU wenste. Gezien de manier waarop in de EU en in de Verengde Staten de Mensenrechten en het Internationaal Recht gerespecteerd, ging het dus beslist niet om die Rechten. Ongetwijfeld had/heeft de Kapitalistische Internationale een grote belangstelling voor een pro-Westerse Oekraïne als afzetmarkt voor de kapitalistische consumentenmarkt en uiteraard (de EU) voor een groot reservoir aan lageloon-arbeiders.

Bijkomende voordelen voor de VS zou zijn dat de NAVO dan ook in Oekraïne wortel kan schieten, waardoor ze nog dichter een dreiging kan vormen voor Rusland, en dat is waar het Verenigdestaatse Vreemdelingenlegioen al vanaf de val van de muur mee bezig is, ondanks eerdere afspraken dat de NAVO zich niet verder naar het oosten zou uitbreiden na de toevoeging van de voormalige DDR.

Intussen heb al diverse hoge en lage piefen hun zegje gedaan over de militaire activiteiten van Rusland in de autonome republiek Krim.

Obama wijst er bijvoorbeeld op dat de Russische militaire actie in Oekraïne strijdig zou zijn met het Russische "respect voor de onafhankelijkheid en souvereiniteit en grenzen van Oekaïne" (New York Times van gisteren). Ook de Verengdestaatse minister van buitenlandse zaken, John Kerry, doet een duit in het zakje en probeert Putin' bang te maken door te dreigen dat Rusland wel eens uit de G8 gezet zou kunnen worden en dat er maatregelen genomen zouden kunnen worden tegen de bezittingen van Russische handelaars (New York Times vandaag)... Dat zeggen twee vertegenwoordigers van de grootste schurkenstaat, die constant de Mensenrechten (denk aan het gespioneer van CIA en NSA) en het Internationaal Recht (denk aan de invallen in Irak, Afghanistan, het gestook in Venezuela, de inzet van hun drones in Pakistan en waar ze dat maar nodig oordelen) op groffe wijze schenden.

Oja, ook de spreekpop van het Verenigdestaatse Vreemdelingenlegioen, Rasmussen heeft ons nog gewaarschuwd voor de ernstige bedreiging voor de vrede en veiligheid die de huidige situatie vormt voor Europa. Volgens mij zijn er door de NAVO al diverse andere ernstige bedreigingen gecreëerd voor Europa, zoals de betrokkenheid van militairen uit diverse Europese lidstaten in Afghanistan en Irak. Hij vindt dat de Russische troepen zich uit Oekraïne terug moeten trekken (Reuter's vandaag). Hij vindt het kennelijk onlogisch dat Rusland zijn belangen op de Krim probeert te verdedigen, terwijl de VS al meer dan een eeuw lang (en zeker sinds de Tweede Wereldoorlog) een buitenlandse politiek voeren, waarbij alles op alles gezet wordt (met inbegrip van moord en doodslag, tot op eigen burgers toe) om de economische belangen van Washington te beschermen en te bevorderen...

zondag 16 februari 2014

Wees Gewaarschuwd en Tref Maatregelen (overgenomen artikel)

Beste lezer, Het Systeem is terminaal ziek. Bankiers verrijken zich in extreme mate en misbruiken elke maas in de wet. Gestraft worden ze niet. De EU en de nationale Overheden zijn stuurloos en hun antwoord op de economische crisis is steeds meer belasting, accijnzen en BTW. De werkende bevolking bezwijkt onder deze lastenverzwaring en de werkelozen en gepensioneerden zien hun inkomsten verdampen. De EU en de Overheid hebben nauwelijks maatregelen genomen om de exorbitante verdiensten van enkelen (bankiers, multinationals) eerlijker te verdelen. Miljarden verdwijnen naar belastingparadijzen. Zelfs -of: ook- het Nederlandse Koningshuis maakt zich er schuldig aan.

De ongekend hoge werkeloosheid in de Zuidelijke EU landen, de tegenvallende economische groei wereldwijd, het verlies van het vertrouwen in de Dollar, de stijgende olieprijzen, de toenemende spanningen in het Midden en Verre Oosten – deze verontrustende berichten worden overschreeuwd door de alsmaar hogere winsten op Wall Street en de miezerige economische groei die tot olifanteske proporties wordt opgeblazen. Banken mogen niet omvallen, de euro mag geen slecht product worden genoemd. De ongekozen leiders in Brussel en hun vrienden in de nationale Parlementen nemen het ene na het andere onbegrijpelijke wetsvoorstel aan. De laatste spaarvarkens worden op de korrel genomen – de pensioenfondsen en de spaargelden. Die zullen geslacht worden om de gaten te dichten in een falend systeem waarin bankiers geld toveren uit een computer en de Overheid blijft lenen. De Overheid en dus de Burgers zijn geknecht door de alsmaar hoger wordende Schuldenberg.

Deze wankele constructie van geld, schuld, toename van de kloof tussen arm en rijk, economische groei, onbetaalbare rentes op Staatsschulden – er is volgens geleerden weinig voor nodig om de zeepbel te laten kappen. De geleerden waarschuwen al jaren. Politici en bankiers hoor je niet, de politici zijn onkundig en de bankiers verdienen ook in deze economische barre tijden voor de burger bakken met geld. Er zijn nog nooit zoveel Porsches en Ferraris verkocht als sinds het aanbreken van de crisis. U vraagt zich af waar het geld verdwijnt.

De roep om meer veiligheid is in lijn met de toenemende kloof tussen arm en rijk, tussen oost en west. De burgers moeten gecontroleerd worden op Internet, ze moeten geregistreerd worden, ze moeten voldoen aan wetten en belastingplichten waar grote bedrijven zich aan mogen onttrekken. Burgers betalen jarenlang voor de economische groei van hun land om met lede ogen toe te moeten zien hoe de EU de grenzen openzet voor uitkeringstoerisme onder het mom van economisch verkeer. Goedkope producten worden belast, voedsel wordt vernietigd om de prijzen hoog te houden, onduidelijke regels schreeuwen om een leger aan kostbare ambtenaren om controle uit te voeren, elk ondernemersinitiatief wordt gesmoord in een woud aan wetten en belastingen. Het milieu speelt een ondergeschikte rol en essentiële maatregelen worden uitgesteld en CO2 verplichtingen worden geruild met onbenullige landen aan de andere kant van de wereld.

Inflatie is voor de meeste mensen een ver van hun bed show in Argentinië, Venezuela of dichterbij in Turkije. Onlusten is iets in Syrië of misschien van een stelletje werkelozen in Madrid en Athene. Het schijnt dat ze in Mali last hebben van recalcitrante opstandelingen dus het is maar goed dat er daar door het westen militair wordt ingegrepen. Gisteren Afghanistan, vandaag Mali, morgen in Yemen of Iran? Die betogers in de Oekraïne, ach ja, ze staan gezellig op een plein bij min twintig omdat ze wat te klagen hebben waarschijnlijk.

De grote lijn in dit hele verhaal is die van een Menselijk Drama. Een monetair systeem wat gebaseerd is op rente en schulden, een Overheid die slechter boekhoudt dan de gemiddelde kruidenier, een wetgeving die fraude welhaast toejuicht en belastingontduiking stimuleert kan en zal alleen maar leiden tot een verdere verslechtering van de economische situatie van diegenen die Het Systeem draaiende houden. Dat zijn de Burgers. De belastingbetalers zonder stem, behalve de stem in een hokje met een rood potlood. Een stem waar vervolgens niet meer naar geluisterd wordt.

Ik heb in de titel beloofd U te waarschuwen. De waarschuwing is dat de economische crisis nog lang niet ten einde is en dat de Burger nog meer belast zal worden en in toenemende mate zal worden gecontroleerd, op Internet en op straat. Banken en Overheden zullen koste wat kost overeind gehouden worden ter meerdere glorie van de Euro, de Dollar, Wall Street, AEX en het absurde geloof in economische groei welke nodig is om de rente op Staatsschuld te voeden.

U kunt zich voorbereiden op deze tragedie die zich onherroepelijk gaat voltrekken. U kunt zorgen voor meer onafhankelijkheid van Het Systeem door zonnepanelen en groentetuinen. U kunt zorgen voor U en Uw familie door een voorraad aan te leggen van water en voedsel om de stuiptrekkingen van een falend Systeem op te vangen. Er is niet veel voor nodig om de continue stroom van goederen van producent naar supermarkt te doen haperen; een fikse beurscrash is genoeg. En wat dat aangaat, ook een cyberaanval op Internet of een elektriciteitscentrale. En wat dacht U van het omvallen van een Te Grote Bank waardoor er enige dagen of weken nauwelijks betalingen mogelijk zijn? Verder is er nog zoiets als een derivaten bubbel welke een omvang heeft van enkele triljoenen en als die klapt komt er wereldwijd na twee dagen geen papiertje meer uit de geldautomaat. Hoe gaat U dan boodschappen doen (die er niet zijn).

U kunt ook nog meer doen. Ik heb besloten om op VRIJDAG 16 MEI niet te gaan werken en als zelfstandig ondernemer kost me dat behoorlijk wat geld, maar ik vind het welletjes. Gewoon een vrije dag opnemen en lekker iets anders doen, voor Uzelf. Als signaal dat Het Systeem niet klopt. Doe mee. Meldt U ziek. Doe Uw winkel dicht. Schrijf die dag geen bonnen uit Oom Agent want U bent ook Burger. Ga picknicken die dag met Uw collega's, vrienden. Als het petweer is, ga lekker in je tuin harken en zaai tomaten. Ga vissen met je vrienden. Doe een klusje voor je oude buurvrouw, zomaar, omdat het 16 mei is.

Wilt U echt wat doen? Koop dan een kip zodat U elke dag een gratis ei heeft, koop een waterfilter zodat U altijd schoon drinkwater heeft. Leg een voorraadje aan van wat zakken rijst en blikvoer voor wanneer de hele boel naar de bliksem gaat, U zult me dankbaar zijn. Doe iets waar U beter van wordt. Niet Het Systeem....zolang we allemaal braaf zijn luistert er toch niemand. Niemand in Den Haag, Brussel, bij de Bank, niemand die iets doet voor U. Of wel soms? Welk gevoel heeft U? Heeft U er vertrouwen in dat dit Systeem nog goed komt? Reacties op kapiteinhik@gmail.com zijn welkom


Met toestemming overgenomen van Keyser Suze

zondag 2 februari 2014

Het gaat slecht met de post-fastische Partido Popular in Spanje!

Na alle fraude-, corruptie- en andere schandalen bij de Spaanse post-fascistische Partido Popular, heeft het door die partij geleide Spaanse régime nu de mogelijkheden om abortus te plegen voor een groot gedeelte opgerold. Abortus is nog slechts toegestaan in geval van verkrachting of bewezen gevaar voor het leven of de psychische of fysieke gezondheid van de moeder. (De Standaard, 31 januari 2014).

Waarom deze bezorgdheid voor het "ongeboren leven", zoals de RK-kerk en andere bijgelovige sectes een foetus (in dat stadium niet meer dan een niet-levensvatbaar conglomeraat cellen) noemen? Beslist niet omdat deze post-fascistische engerds het zo zielig vinden dat die nooit kunnen uitgroeien tot kindertjes. Hun grote voorbeeld, dictator Franco, had er ook geen moeite mee om kinderen en volwassenen uit te roeien tijdens en na de Spaanse Burgeroorlog (maar al te vaak na martelingen en verkrachting). En de patsers die aan de touwtjes trekken van het Spaanse (post)-fascisme of het steunen zullen hun ongewenst zwangere dochters beslist een "vacantie" aanbieden naar Frankrijk of Nederland, zoals dat ook gebeurde in de jaren 1970, toen abortus in Spanje nog strikt verboden was.

Ik vermoed dat deze partij (de PP, bedoel ik) er in de peilingen héél slecht voorstaat en dat ze daarom haar uiterste best doet om in ieder geval voor de Europese verkiezingen van 25 mei nog te kunnen rekenen op de steun van de in Spanje oppermachtige RK kerk. Door middel van met name de uitzendingen van het nationale radio-netwerk van de Spaanse bisschoppenconferentie (COPE), hebben de zenders van Radio Popular (en nog enkele meer recente toevoegingen aan het zwartrokkennetwerk, Onda Cero en Punta Radio) in het recente verleden al vaker gezorgd voor massale demonstraties, bijvoorbeeld tegen het verwijderen van het verplichte vak Godsdienst uit het pakket van de basisscholen (zie mijn artikel Wel minder erg, maar toch nog erg genoeg! van 13 november 2005), en tegen het homohuwelijk.

Het zal genoegzaam bekend zijn dat de katholieke kerk (als organisatie, want dit geldt beslist niet voor alle katholieke priesters: door het Franco-régime zijn er talloze priester gemarteld en vermoord, die wél de kant van de bevolking gekozen hadden) de laatste eeuwen (en zeker in Spanje, denk maar aan de Spaanse Inquisitie) steeds aan de verkeerde kant heeft gestaan. Vergeet ook niet dat de "Vaticaanse Staat" alleen bestaat dankzij het concordaat dat Mussoline met de RK Kerk sloot, omdat hij de steun van de kerk nodig had om zijn dictatuur in Italië te kunnen vestigen. Datzelfde was ook het geval met Franco, die de burgeroorlog niet voor niets een "kruistocht" noemde, namelijk tegen de "goddeloze communisten en vrijmetselaars".

Gelukkig is de Spaanse bevolking minder sloom en lamzakkerig dan de Nederlandse en komt ze wel de straat op. Vanuit heel Spanje zijn treinladingen vrouwen per "Tren de la libertad" (Trein van de [keuze-]vrijheid) naar Madrid gekomen en gisteren is in Madrid een eerste demonstratie gehouden, waaraan 30.000 vrouwen deelnamen (zie Público van gisteren).

Maar afgezien van de doorzichtige tactiek van de PP om dankzij de RK kerk niet helemaal in het moeras van haar corruptie te verzuipen, vind ik het vooral ongelooflijk en walgelijk hoe het mogelijk is dat in een lekenstaat (waarin kerk en staat gescheiden zijn) als Spanje (en bijv. Nederland) de staat wetgeving in kan voeren op basis van een ideologie die -heel wankel!- steunt op wat iemand meent te hebben kunnen afleiden uit een heel oud -en soms buitensporig gewelddadig- sprookjesboek.
Net zoals ik het trouwens ongelooflijk vind dat Spanje (net zoals Nederland overigens) geregeerd wordt door een koning "bij de gratie gods". Wat heeft die god kotsverdomze te maken met het bestuur van een lekenstaat?

Of anders misschien een baantje zoeken?

't Is toch wat... de Belgische prins Laurent en zijn vrouw Claire moeten leven van maar € 307.000 per jaar, en dan moeten ze ook nog eens belasting betalen. (De Standaard, 31 januari 2013) En ze MOETEN al zoveel doen voor dat beetje geld (niks namelijk).

Het is natuurlijk ook mogelijk dat ze gewoon geen zin meer hebben om de hele dag nagestaard te worden door van die simpele "Ooo"-roepers ("Ooo! Daar is de prins!")... dan is het inderdaad wel erg weinig als smartegeld. 

Misschien zouden ze ontwikkelingswerk kunnen gaan doen in "de Kongo". Dat zou een kleine tegemoetkoming kunnen zijn voor de roofpartijen van zijn voorouders aldaar. 

Maar wellicht is hij wel bang in de kookpot terecht te komen bij menseneters? Ik weet tenslotte niet in hoeverre Laurent op de hoogte is van de gewoonten van de bewoners van de voormalige Belgische kroonkolonie. Tja, in dat geval zit er misschien niet veel anders op dan een krantenwijkje te zoeken. Daar kan hij dan af en toe toch wat brandstof voor kopen voor zijn helicopter...

woensdag 29 januari 2014

Weg met de ZVW, de ZorgVerZIEKingsWet!!!

Het heeft allemaal al veel te lang geduurd! In 2005 beweerde de toenmalige Balkenbende, met als meest luidruchtige blaaskaak de verantwoordelijke minister Hans Hoogervorst, dat -dankzij zijn ZVW- de gezondheidszorg in Nederland, meer solidair ("Ik durf echter staande te houden dat het nieuwe systeem een grotere en betere solidariteit bevat dan het huidige" Eerste Kamer, 7 juni 2005) en voor de mensen met lage inkomens goedkoper ("ouderen met een niet zo hoog inkomen [kunnen ]er tot 8% in inkomen op vooruit [...] gaan" - idem) zal worden. Ook zouden de kosten voor de gezondheidszorg in Nederland dankzij die wet beter beheersbaar worden.

Ik hoef hier niet lang over uit te wijden: iedereen weet dat de afgelopen jaren de premies de pan zijn uitgevlogen. Weliswaar worden de premies dan symbolisch af en toe wat verlaagd, maar voor 2015 is al een stijging van de premie van 20% berekend (de Volkskrant, vandaag - het artikel vermeldt niet of dit de procentuele en/of de nominale premie betreft) en het eigen risico zal meer gaan bedragen dan € 400. Ook de werkgevers zullen fors moeten bijbetalen aan de premie voor "hun" werknemers.

Ik weet niet waarom (of eigenlijk weet ik dat wel: de directeuren en aandeelhouders van de zogenaamde zorgverzekeraars zijn ongetwijfeld allemaal lid van de VVD, dus Mark Rutte zal niet nalaten hun belangen te vuur en te zwaard te behartigen, ongetwijfeld met de trouwhartige steun van de geneoliberaliseerde PvdA.

Het is nochtans allemaal zo simpel: Voer het oude Ziekenfondsstelsel weer in, met coöperatieve of overheids-ziekenfondsen, zonder dikbetaalde directeuren en al helemaal zonder aandeelhouders. Daarnaast moet de nominale premie weer worden afgeschaft, omdat die voor mensen met een laag inkomen een erg grote kostenpost vormt en voor degenen met een hoog inkomen en de grootgraaiers niet eens merkbaar is. Er moet voor iedereen één gelijke procentuele premie gelden, zonder een inkomensgrens. Indien nodig kan ook voor grote vermogens een bepaalde premie geheven worden, zoals ook vermogensbelasting geheven wordt. ZOU de gezondheidszorg toch weer te duur worden (zie de volgende alinea), dan kan dat opgelost worden door het premiepercentage te verhogen, zodat niet de lagere inkomens het hardst getroffen worden, zoals nu het geval is.

De gezondheidszorg kan ongetwijfeld goedkoper worden door de privatisering van ziekenhuizen te beëindigen. Ook privé-klinieken zijn volstrekt uit den boze, want die hebben een aanzuigende werking op een bepaalde groep medische specialisten (die indertijd een Hipocritische eed gezworen hebben), omdat zij weer gewoon in dienst zijn van de niet-geprivatiseerde ziekenhuizen (en niet als privé-specialisten ingehuurd hoeven te worden) en daarvoor een redelijk inkomen ontvangen. Als in Spanje een rechter de privatisering van ziekenhuizen kan tegenhouden (El País, 27 januari 2014), dan kan dat in Nederland ook!

Ik heb overigens in het verleden al verschillende artikelen (zoek naar "zorgverziekingswet") gewijd aan deze walgelijke wet, die helemaal niet goed is voor de gezondheidszorg, al was het alleen al omdat de verzekeraars bepalen wat "goed" is voor de verzekerden (en HOE dat uitgevoerd moet worden), en niet de artsen (zie hierover bijv. het schrijnende verhaal van een psychotherapeut in de Volkskrant van gisteren).

Arme Elizabeth!

De Britse koningin is haar laatste oortje aan het opsnoepen, al is het dan ook een oortje van een miljoen pond (zeggen ze) (de Volkskrant, vandaag). Ze laat nu uitzoeken hoe ze aan wat meer geld kan komen.

Ik herinner me uit een artikel in deze krant (van jaren geleden) studentes die hun studie betaalden met werk als escort girls ofzo. Het zal natuurlijk wel niet toelaatbaar zijn om bij een door god uitverkoren persoon aan iets dergelijks te denken (bevriende staatshoofden enzo - ofschoon ik geen vriendschappelijke gevoelens voor haar koester, en dat is ongetwijfeld wederzijds), dus dat doe ik dan ook maar niet.

Misschien kan Elizabeth dezelfde truuk uithalen als Juliana indertijd (1971?): alle paleizen -die uiteraard al eigendom waren van de staat- aan de staat verkopen en gratis bruikleen eisen voor haar en haar nageslacht. Of zijn de Britse paleizen al van de staat en woont ze daar al gratis?

En anders kan ze misschien leuke akwarelletjes maken (dat deed de vrouw van Eelco Brinkman ook, en die heeft er dankzij het Libelle-circuit een leuke omzet uitgehaald), of zich laten onderhouden door haar zoon? Die heb ik nog nooit horen klagen over geldtekorten.

Het is toch wel droevig met die gekroonde hoofden. Eind vorig jaar klaagde de Belgische ex-koning (zie bijv De Standaard van 7 november 2013) ook al dat hij te weinig geld had voor de verwarming van zijn onderkomen, en ook kon hij zijn verblijven in het buitenland niet meer betalen. En dan moet hij voortaan ook nog BTW en accijnzen betalen en (gedeeltelijk) inkomstenbelasting...

Hier in Nederland zal zoiets niet zo snel gebeuren, want het Nederlandse régime wil de zogenaamde Oranjes alleen maar ter wille zijn: snoepreisjes naar de Olympische Brood-en-Spelen, privé-reisjes met de regerings-Fokker om schoentjes te kopen in Milaan of om te gaan après-skiën in Ljech (of hoe dat daar dan ook heet). Zelfs als Hare Koninklijke Beatrix een niet-gewenst bezoek wil afleggen bij een dictator levert dat alleen maar wat vaag gemompel op van "Den Haag" (NRC, 18 november 2011).
Kennelijk hebben "onze" koning en zijn vrouw (in íeder geval tot voor kort) geen financiële problemen; zij hebben in elk geval genoeg geld tot hun beschikking om het in Argentinië grootschalig over de balk te gooien (zie daarover o.a. mijn artikelen Wat deed Máxima in Argentinië?  van 2 mei 2008, en Willem A in Bariloche... van 14 februari 2009).

dinsdag 28 januari 2014

Het kan toch niet nóg asocialer in Nederland?

Natuurlijk wel!

Zolang als er in Nederland aan de touwtjes getrokken wordt door neoliberale politici (zoals op dit moment door de nep-socialistische Samsom en de nep-liberale Rutte en hun kornuiten) zijn mensen ondergeschikt aan de bankrekeningen van patsers die (gelegaliseerd) kolossale hoeveelheden geld achterovergedrukt, weggesluisd en verstopt hebben. En zolang als de Nederlandse bevolking zich niet krachtdadig verzet (door échte stakingen [ook kopersstakingen], bezettingen van paleizen en overheidsgebouwen, demonstraties die hele steden lamleggen - ik noem zo maar enkele mogelijkheden) wordt het alleen maar erger!

Zo probeert zorginstelling Thebe de Brabantse bevolking er alvast op voor te bereiden dat er na de 145 ontslagen in 2013 nog misschien wel 2000 tot 2500 mensen (voornamelijk in de thuiszorg) de straat op moeten. Stam van de raad van bestuur van Thebe suggereert dat misschien, door een geleidelijke overgang van de AWBZ naar de WMO "via natuurlijk verloop een deel van de ombuigingen (dat is Nieuwspraak voor bezuinigingen, oftewel geld wegsluizen) [kan worden] op[ge]vangen". (Brabants Dagblad van vandaag). Dat ZOU dan betekenen dat er MISSCHIEN minder mensen ontslagen ZOUDEN worden, maar nog steeds dat er arbeidsplaatsen verdwijnen en ook dat de zorg nog steeds verslechterd wordt. En dat moet dan natuurlijk weer opgevangen worden door dwangarbeid van uitkeringsgerechtigden en mantelzorgers (ik heb hier op 16 september 2005 al eens geschreven: TNO-technocraten voorstanders van dwangarbeid).

Uiteraard zit de hele kapitalistische samenleving verkeerd in elkaar, maar ook binnen die asociale samenleving is er al best het een en ander te doen om de profiteurs te straffen en de slachtoffers te ontzien, zoals Lilian Marijnissen van vakbond Abvakabo FNV stelt: "Wij werken niet mee aan afbraak van de zorg. Laat de grote instellingen eerst maar eens kijken naar hun eigen vermogen en de riante salarissen die topbestuuurders nog steeds betaald krijgen."(geciteerd uit het boven aangehaalde artikel uit het Brabants Dagblad.)


Het is overigens in Nederland niet wezenlijk anders dan elders in Europa, zoals bijv. in Spanje, waar het postfascistische régime onder leiding van Mariano Rajoy (als je hem één keer gehoord en gezien hebt, vergeet je die stem en die Mefisto-sik nooit meer) verleden jaar begonnen is belasting te eisen (en boetes op te leggen) voor mensen die (sommigen al jarenlang) een pensioen uit het buitenland ontvangen, dat ze nooit hoefden aan te geven voor de inkomstenbelasting. Gelukkig is er in Spanje wél een grootschalige reactie van ouderen en hun organisaties, én zijn er in Spanje gemeentelijke, regionale en provinciale autoriteiten die zich aan de kant van de burgers geschaard hebben.

Wanneer houden Nederlandse burgers (en lagere overheden) eindelijk eens op zich als lammeren op de slachtbank neer te leggen om nog verder uitgeperst te worden door de kapitalistische witteboord-misdadigers, ook al zijn hun misdaden dan bij wet toegestaan? Dat maakt de misdaden niet juist, maar geeft alleen aan dat de wetten fout zijn!

maandag 27 januari 2014

Die Cisca toch!

Gisteren was Cisca op de TV. U weet misschien: de roemruchte hoofdredactrice van tijdschrift “Opzij”. O wat was ze verontwaardigd over de tegenstrijdige boodschappen aan 65+ ers. Enerzijds moeten die langer doorwerken; anderzijds moeten ze plaats maken voor jongeren.
Zelf wilde ze graag doorwerken en dat deed ze ook, en was blij van bepaalde zaken verlost te zijn; ze noemde “functioneringsgesprekken” en nog wat zaken die je de bezigheid met je echte belangstelling belemmeren.


 Het artikel (van 11 november 2013), waarvan ik hierboven de eerste alinea heb overgenomen, was me (figuurlijk) uit het hart gegrepen. Ik kan iedereen aanraden het hele artikel te lezen bij collega-blogger Blatant Bill!

«Angry Birds» op je telefoon. Leuk toch? Of toch maar niet...

Tja, maar de NSA en de Britse geheime dienst hebben ook een manier ontdekt om via dat spelletje en andere Apps bepaalde persoonlijke gegevens te achterhalen (en ongetwijfeld op te slaan, en er "iets" mee te doen... (Zie o.a. ProPublica van vandaag).

't Is maar dat je het weet!

zondag 26 januari 2014

Wanneer worden er eindelijk stappen genomen tegen schurkenstaat USA?

Uit de door Edward Snowden gepubliceerde gegevens over het spionage-werk van  de NSA blijkt nu dat die enge club ook bedrijfsspionage pleegt. Vanavond geeft Snowden in een interview op de Duitse TV-zender ARD o.a. het voorbeeld dat ook bedrijfsgegevens van Siemens -ook als ze niet van belang zouden zijn voor de veiligheid van de VS- gebruikt (MISbruikt) zouden worden. Eerder zou de NSA juist te kennen hebben gegeven dat niet te doen. (NRC van vandaag).

We kennen dat soort leugens. Eerder ontkende Washington dat het spionage-netwerk Echelon voor bedrijfsspionage zou worden misbruikt. Frankrijk had de VS namelijk beschuldigd dat op deze manier vliegtuigbouwer Airbus orders in Saudi-Arabië zou kwijtgeraakt aan Boeing. Ondanks deze ontkenning gaf Washington toch aan dat de meeste belangrijke naties (ook Frankrijk) bedrijfsspionage plegen, dus...? (BBC News, 5 juli 2000).

Intussen doet het Verenigdestaatse schurkenrégime, dat zich altijd zo bezorgd maakt over de mensenrechten (in andere landen) verwoede pogingen om Edward Snowden in handen te krijgen. Niet om hem te eren voor zijn eerlijkheid en zijn bezorgdheid voor de mensheid, maar om hem te vervolgen. En dat kan (en zal) ongetwijfeld op misdadige wijze zijn. Diverse figuren uit de VS-spionagemafia en het Pentagon hebben al te kennen gegeven hem wel dood te willen schieten. (BuzzFeed, 16 januari 2014).
Het is net zoiets als de reactie van VS-president Eisenhower (en al zijn opvolgers), nadat Cubaanse vrijheidsstrijders onder leiding van Ché Guevara en Fidel Castro de onmenselijke dictator Fulgencio Batista hadden verdreven. De VS, die altijd zo hoog van de toren blazen als het gaat om mensenrechten waar dan ook (behalve natuurlijk in door hen gekoloniseerde landen, zoals Puerto Rico -en Irak en Afghanistan- en in bevriende schurkenstaten, zoals Israel) waren helemaal niet blij met de verdrijving van dictator Batista, want diens régime was juist erg gunstig voor bepaalde Verenigdestaatse sectoren (prostitutie, speelholen, de mafia - hij had bijvoorbeeld een goede band met mafioso Meyer Lansky).

Overigens neemt ook Nederland (via een locatie in Zuidkamp) deel aan het spionage-netwerk van Echelon. (NRC, 22 januari 2001), maar wie had anders verwacht van ons knikkerlandje, dat zijn uiterste best doet om de régimes van de schurkenstaten VS en Israel ter wille te zijn?

In 1998 werd trouwens ook al "geschokt" gereageerd op de Verenigdestaatse afluisterpraktijken. (NRC, 6 februari 1998). Helaas kan ik me niet herinneren dat daar ooit actie tegen genomen is, en daarom komt het ook zo vreselijk schijnheilig over om nu te horen hoe geschokt en verontwaardigd iedereen is.

WANNEER wordt de mensheid eindelijk eens wakker? WANNEER worden er eindelijk eens maatregelen genomen om ervoor te zorgen dat OOK (en MET NAME) het régime van de Verengde Staten zich fatsoenlijk gedraagt? Dat zou toch niet zo moeilijk moeten zijn voor een natie waarin bijna iedereen doet alsof hij zijn hele leven modelleert naar de leer van Jezus Christus, hoewel...

In Mexico en Brazilië wordt tenminste duidelijk gereageerd: de Braziliaanse presidente zegt een bezoek aan de VS af en de Mexicaanse regering stuurt een kritische diplomatieke nota. Alleen moet het daar niet bij blijven!

zaterdag 25 januari 2014

Dus toch niet door het drinkwater...

Ik heb me vaak (en al jarenlang) afgevraagd waarom het Nederlandse volk zo met zich laat sollen. De Roverheid kan doen wat ze wil, de meeste Nederlanders laten zich gewoon gewillig uitpersen, zuchten een keer (en misschien maken ze zich in de kroeg nog eens kwaad), maar verder kom je in Nederland maar zelden een staking of andere actie tegen die werkelijk effect heeft. En als er als eens opgeroepen wordt tot een demonstratie, bijvoorbeeld tegen de walgelijke manier waarop de Haagse Bluffers de gevolgen van de witteboordencriminaliteit van de banken afwentelt op de slachtoffers (de arbeiders die hun werk kwijt raken omdat het bedrijfsleven zich alleen druk maakt om het dividend van de aandeelhouders en de winst van de directeuren) dan mag je al blij zijn als er enkele honderden mensen komen opdagen - maar dan moet het wel mooi weer zijn! Bijna niemand maakt zich in Nederland ook druk over de spionage van de NSA, CIA, maar ook de Nederlandse Roverheid (zie bijv. Webwereld van 30 october 2012), onder het motto "als je niks te verbergen hebt, hoef je ook nergens bang voor te zijn". Er zijn dus kennelijk nog steeds mensen die nooit gehoord hebben over de talrijke gerechtelijke dwalingen, ook in Nederland!

In andere landen (Spanje, Duitsland, Griekenland, Frankrijk, België) zijn mensen niet zo bang om voor hun alleszins redelijke belangen op te komen. Bedrijfsbezettingen, kopersstakingen, grootscheepse Occupy-kampen zijn er aan de orde van de dag, en de neoliberale régimes in die landen hebben er een dagtaak aan om te bedenken hoe ze zich uit hun wanbeleid kunnen praten (en de rest laten ze dan over aan hun gecontroleerde pers).

Eerst dacht ik dat het kwam omdat de Nederlanders zo benieuwd waren wie de 1348e aflevering van Idols zou winnen, of wie er nu weer met iemand anders zou rotzooien in «Goede Tijden, Slechte Tijden», of misschien of er in het TV-journaal misschien een traantje te zien zou zijn in het linker- of rechteroog van Máxima.

Toen vroeg ik me af of het misschien kwam omdat er steeds meer medicijnresten in het drinkwater terechtkomen (zie de Volkskrant van 26 augustus 2013). En als er meer medicijnresten in het drinkwater zitten, dan ongetwijfeld ook resten van cocaïne, heroïne en anders afstompende middelen.

Nee, dat kan het dus ook niet zijn, want Jeroen Koch citeert in Koning Willem I 1772-1843 Willem Daendels, die na de "Postenoorlog" betreurde dat 'de Hollanders te tam en te mat [waren] voor de revolutie'. Ik veronderstel dat er toen nog geen sprake was van medicijnen (of drugs) in het drinkwater (voorzover als de burgers toen al toegang hadden tot drinkwater), en televisie bestond toen in ieder geval beslist nog niet.

Ik kan nu alleen nog maar bedenken dat de dominees en pastoors de Nederlandse burgers zo streng geïndoctrineerd hebben dat ze simpelweg berustten in welk onrecht dan ook. Immers, hoe eerder ze stierven en hoe meer ze in hun aardse leven te lijden hadden gehad, des te sneller zouden ze hun eeuwige compensatie kunnen ontvangen van hun god.

De sufheid van het Nederlandse volk in zijn algemeenheid moet dus genetisch zijn. Nadat de greep van dominees en pastoors op de bijgelovige massa verminderd was, kostte het deze zelfde massa dan ook kennelijk weinig moeite om te blijven berusten en zich te verontschuldigen omdat ze toch wérkelijk die belangrijke foebbalwedstrijd niet konden missen, of de Tour de France, (of welke beeldvulling dan ook).

Wat moeten we HIER nu weer van denken?

Het régime van de Verengde Staten wil het aantal mariniers in de legerbasis in Morón de la Frontera (in de Spaanse provincie Sevilla) verdubbelen. De huidige overeenkomst loopt tot 19 april dit jaar, maar het Spaanse régime wil - volgens de minister van Buitenlandse Zaken - pas reageren op een formeel verzoek, ofschoon er al wel contact geweest is. (Cambio 16 van 21 januari 2014)

Wat zit hier achter? Wil het régime van Barack "yes we can (but we won't)" Obama hiermee meer druk uitoefenen op de EU om te voorkomen dat Brussel op een of andere manier maatregelen treft tegen Washington vanwege de Verenigdestaatse spionage-activiteiten en de vanuit de VS over de wereld uitgestorte economische ellende? Of om ervoor te zorgen dat de EU geen afstand neemt van haar neoliberale uitbuiting van de Europese burgers?
Of zou dit misschien toch een voorbereiding zijn op een oorlog tegen Iran? Ik heb tenminste weinig vertrouwen in Verenigdestaatse bereidheid om rekening te houden met de wensen van het Iranese régime. Tenslotte wil het régime van Israel (na de VS de tweede grote schurkenstaat) niets liever dan Iran met de grond gelijk maken...

Trouwens: uit het artikel in Cambio 16 blijkt dat Diego López Garrido van de PSOE (de even weinig socialistische Spaanse tegenhanger van de Nederlandse PvdA) vooral bezorgd is over het feit dat de Verengdestaatse basis in Morón de la Frontera tot op heden nog niet heeft geleid tot meer werkgelegenheid. Integendeel, in september 2013 werden nog 65 arbeiders afgedankt. 

woensdag 15 januari 2014

De koning in Kotsie

Volgens de voorzitter van de bond van oranje verenigingen, Michel Z., heeft premier Mark Rutte de positie van koning Willem A. "kwetsbaar gemaakt" (NRC/Handelsblad  van vandaag) met het debat over het geldverslindende en domhoudende Olympische brood-en-spelen-gedoe.

Ik had het eerlijk gezegd niet achter Rutte gezocht, maar misschien is hij toch liberaler dan ik gedacht had (zou hij het zelf beseffen) en heeft hij op deze manier willen bijdragen aan de opheffing van de allang achterhaalde monarchie (in de meeste beschaafde landen zijn die al in de 20e eeuw opgedoekt) van de Friese zijtak van de Nassaus (die ons nog steeds voor de gek laten houden door net te doen alsof ze afstammen van Willem van Oranje).

En als Rutte dan toch bezig is, kan hij zich meteen ook even inzetten om die lui van die oranje verenigingen aan het verstand te brengen dat er heel wat nuttiger dingen gedaan kunnen worden dan links en rechts wat hielen te likken.